Części samochodowe do FSO 125P

Poszukujesz części motoryzacyjnych do swojego Fiata 125P? Wybierz typ i sprawdź naszą bogatą ofertę:

Historia modelu Fiat 125P

Fiat 125P to samochód osobowy klasy średniej, który był produkowany w polskiej fabryce FSO w Warszawie od 1967 do 1991 roku. Auto było skonstruowane na podstawie licencji włoskiej firmy Fiat. Samochód ten został wprowadzony jako następca Warszawy 223/224. Konstrukcyjnie stanowił połączenie włoskich modeli: Fiata 125 i starszego 1300/1500. Po wygaśnięciu licencji na produkcję Fiata zmieniono jego nazwę na FSO 125P. Potocznie auto zwane było Dużym Fiatem.

Polacy podpisali odpowiednie dokumenty dotyczące włoskiej licencji na Fiata 125P w 1965 roku, jednak masowa produkcja ruszyła dopiero w 1967 roku. Najpierw trzeba było dostosować fabrykę, stworzyć odpowiedni zespół i przeszkolić personel.  Duży Fiat doczekał się wielu modyfikacji, przeznaczano go do różnych funkcji - był m.in. wozem policyjnym, karetką, limuzyną oraz samochodem dostawczym. Dodatkowo osiągał bardzo dobre rezultaty jako auto sportowe, odnosząc liczne sukcesy. Jednym z nich był rekord świata z 2 czerwca 1973 roku.

Fiat 125P - stylistyka nadwozia

Pierwsze modele Fiata 125P powstały na podstawie umowy zawartej z włoskim koncernem. Był to średniej klasy sedan wyposażony w klasyczny układ napędowy, zamontowany z przodu silnik napędzał koła tylne. Nadwozie Fiata 125P przejęto od poprzednika, czyli Fiata 125. Delikatne zmiany objęły przetłoczenia oraz elementy ozdobne i wykończenie wnętrza. Polski model różnił się do włoskiego zewnętrznie m.in. okrągłymi reflektorami, inną atrapą chłodnicy z nierdzewnej stali w pasie przednim, brakiem chromowanych listew bocznych nadwozia oraz okrągłymi kierunkowskazami. Dodatkowo w tej wersji zastosowano także wystające klamki z Fiata 124 zamiast kasetowych, występujących we włoskim modelu.

Wnętrze modelu Fiat 125P

Fiat 125P był produkowany z trzema rodzajami nadwozia: sedan, kombi oraz pick- up. Pojawiła się także krótka seria wersji sześciodrzwiowej, zwana „jamnikami”. Największą popularnością wśród kupujących cieszył się model sedan. Auto miało przestronne wnętrze z pięcioma miejscami siedzącymi. Fotele były szerokie i wygodne, ale w początkowej wersji pozbawione były zagłówków z przodu. Miejsca na nogi i głowę było wystarczająco dużo, do czego przyczyniało się kanciaste nadwozie Fiata 125P. Auto miało duży bagażnik, jednak dostęp do niego utrudniała wysoka krawędź. Dodatkowo w maksymalnym wykorzystaniu pojemności bagażnika przeszkadzały wnikające do wnętrza samochodu nadkola.

Silnik i części Fiat 125P

Pierwsze modele Fiata 125P napędzane były czterosuwowymi, czterocylindrowymi, chłodzonymi cieczą silnikami o pojemności 1.3 l. Został on opracowany przez Aurelio Lmprediego. Wyposażony był w rozrząd typu OHV napędzany łańcuchem. Samochód wyposażono w instalację elektryczną o napięciu 12 V, ładowanie zapewniał alternator o mocy 580 W.

W drugim roku produkcji seryjnej do gamy jednostek napędowych dołączył motor o pojemności 1.5 l. W nowszej wersji zmodyfikowano także konstrukcję gaźnika oraz wentylatora chłodnicy. Wprowadzone zmiany sprawiły, że moc silnika zwiększyła się o 10 KM, a auto mogło rozpędzić się do ponad 150 km/h.

Części do Fiata 125P są ogólnodostępne. Nie ma problemu z serwisowaniem żadnych układów, ani zdobyciem podzespołów. Na rynku najczęściej znajdziemy używane części Fiat 125P lub komponenty w postaci zamienników

Zalety i wady Fiata 125P

Do zalet Fiata 125P zaliczymy:

• Prosta naprawa.
• Duży bagażnik.
• Przestronne wnętrze.
• Doskonała widoczność.

Wady Fiata 125P to:

• Podatność na korozję.
• Problemy z regulacją gaźnika.
• Słaba wentylacja i wyciszenie wnętrza pojazdu.